Panagiota Zaloni

Spread the love

Τούτο το καλοκαίρι


Δεν συναπαντηθήκαμε στη θάλασσα.

Μείναν τα αρμυρόκρινα

αμύριστα στην αμμουδιά

και μαραθήκανε απ’ του καημού

το δάκρυο που καίει.

Μείναμε να θυμόμαστε

ο καθένας χωριστά

τη μέρα της σποράς τους,

και το φεγγάρι που τα πότιζε

με πέρλα και ασήμι.

Εκείνο το φεγγάρι,

εκείνης της βραδιάς

που ’μοιαζε με το πρόσωπό σου

μέσα στην ψυχή μου.


Τούτο το καλοκαίρι

δεν συναπαντηθήκαμε στη θάλασσα.

Δεν εκινήθηκε η ζωή…

         Παναγιώτα Ζαλώνη


         This summer


We have not met each other in the sea.

Stayed the salty-lilies

no-smelt in the sandy beach

and were faded from the worry

the burning tear

We stayed to remember

each one separately

the day of their sowing,

and the moon that irrigated them

with pearl and silver.

That moon,

of that evening

who looks like your face

in my soul.


This summer

we have not met each other in the sea.

the life has not been moved…

         Panagiota Zaloni

Translated by: Anntonios Zalonis



Αίσθημα ανασφάλειας

                Μάρτιος 2020


Μ’ αναίδεια, ο φόβος και ο τρόμος

χορεύουν ξέφρενο βαλς

κι εγώ τραμπαλίζομαι

στην άκρη της καταστροφής

μη δυνάμενη να σταματήσω,

να ηχούν τα κλαπατσίμπαλα.

Και υποφέρω… Γονατίζω…

Ικετεύω από ανατολάς και δυσμάς

την σωτηρία ν’ αντικρύσω.

Θα ’ρθει;

         Παναγιώτα Ζαλώνη

Αίσθημα ανασφάλειας

                Μάρτιος 2020

Feeling of insecurity

           March 2020


With arrogance, fear and terror

are dancing frantic waltz

And me, I’m going up and down

on the edge of disaster

unable to stop,

the music organs to sound.

And I suffer… I kneel…

I beg from east and west

to see the face of salvation.

It will come?

         Panagiota Zaloni


The translation of the poems was effected by Antonios Zalonis


         Athens 9 May 2020

Please follow and like us: