Δύο ποιήματα του Τυνησιακού ποιητή Αμπντουλάχ Αλ Κουσιμί: μεταφράζεται από ‎Zacharoula Gaitanakiτον Έλληνα ποιητή

Spread the love

 


ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ABDALLAH GASMI

Ο Τυνήσιος ποιητής και συγγραφέας ΑΜΠΝΤΑΛΑ ΓΚΑΣΜΙ γεννήθηκε στην Μπένι Καλάντ, στις 21 Σεπτεμβρίου 1967. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών της Μανούμπα και είναι επίσης καθηγητής της αραβικής γλώσσας και της λογοτεχνίας ενώ έχει πάρει διδακτορικό στην ισλαμική φιλοσοφία. Είναι διακεκριμένος καθηγητής στα δευτεροβάθμια ιδρύματα της Τυνησίας και στον Τύπο. Ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της «Ένωσης Τυνησιακών Συγγραφέων», μέχρι το 2013, που παραιτήθηκε. Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας της «Γενικής Ένωσης Τυνησιακών Συγγραφέων» (από την ίδρυσή της). Είναι ιδιοκτήτης της Τυνησιακής εφημερίδας «Al Diar» («Στην Καθημερινή») και είναι αυτή τη στιγμή ο συντάκτης της. Σήμερα εργάζεται στο Μεσογειακό Ραδιόφωνο της Τυνησίας. Έχει εκδώσει 7 βιβλία ποίησης: «Ταξίδι στα μαθήματα γλώσσας», «Χρόνοι χρώματος και σώματος», «Φωτεινές θύρες», «Πόλεις θλίψης», «Άλσος Νάρκισσου και Γιασεμιού», «Αραβικές ψευδαισθήσεις ποιητών» και «Τυνησιακή Οδύσσεια». Το έργο του έχει κερδίσει αρκετά βραβεία.

ΕΞΟΡΙΣΤΟΣ (EXILE) ————————————

Μόνος ως θλιβερός Θεός
περνάω τον αργυρό λαβύρινθο,
βγάζω τον καθρέφτη του νάρκισσου
και τον βάζω στο σώμα μου.
Όνειρα διάσπαρτα κατά μήκος των δρόμων
γλιστρούν σαν νερό μέσα από τα χέρια μου
και με αφήνουν πιο ξένο στον εαυτό μου.
Όπως το αδύναμο φως
περνάω πάνω από το σύμπαν
και πετάω τις στάχτες μου στ’ αστέρια.
Η φωνή μου είναι ένα θλιβερό κύμα,
εικόνα της ναρκισσιστικής βροχής.
Αυτή είναι η αποξένωσή μου
και φωτιά στη σάρκα.

ΑΜΠΝΤΑΛΑ ΓΚΑΣΜΙ

[Ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά από τη Ζαχαρούλα Γαϊτανάκη. – Greek translation by Zacharoula Gaitanai.]

 

Γνωρίζοντας τους Ποιητές του Κόσμου

 

Abdallah Gasmi

 

ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ

 

Όταν ο πόνος ρέει, η ποίηση αναπηδά,

τα νύχια της εισβάλλουν στο συκώτι μου,

οι λέξεις ξαφνικά έρχονται στο στόμα μου.

Νιώθω σαν να είμαι σε ένα όνειρο τώρα και πριν,

σαν να είχα διασχίσει όλες τις πλευρές,

σαν να ήμουν πάνω από το χρόνο και στη θάλασσα,

πάνω από τον καπνό και στο ποτάμι.

Όταν το ποίημα βάζει το σήμα του στο στήθος μου

ένα περιστέρι κινείται με τα χρυσά φτερά του πάνω μου,

μια αμυγδαλιά ανθίζει στο σώμα μου

και δύο μικρά φτερά μεγαλώνουν ένα μήνα.

Πάω να αναμορφώσω τον γαλαξία

και να τελειοποιήσω τους πλανήτες.

Θα προικίσω τη χώρα

με χιλιάδες γυναίκες της γλώσσας μου,

θα δώσω στη γη τη γονιμότητά της

για να κάνει τις γυναίκες πιο γλυκές.

 

Please follow and like us:

Soyez le premier à commenter

Poster un Commentaire

Votre adresse de messagerie ne sera pas publiée.


*